Walstro

Walstro

Walstro (Galium verum), ook wel geel walstro genoemd, is een vaste plant die vooral voorkomt in droge graslanden, bermen en heidegebieden. De plant valt op door zijn fijne, geelbloeiende schermen die een zoete honinggeur verspreiden, vooral in de zomer. Historisch gebruikte men walstro als geur- en kleurstof, bijvoorbeeld bij het stremmen van melk voor kaasbereiding en het opvullen van matrassen vanwege de rustgevende geur. In de kruidengeneeskunde zet men walstro traditioneel in om het lymfestelsel en de uitscheiding via de nieren te ondersteunen. Dat komt mede door zijn milde diuretische werking.

Bestanddelen

De belangrijkste inhoudsstoffen in walstro zijn iridoïden (zoals asperuloside), flavonoïden (waaronder quercetine en kaempferol), coumarinen en looistoffen. Daarnaast bevat de plant kleine hoeveelheden essentiële olie en organische zuren, zoals citroenzuur. Deze combinatie van stoffen draagt bij aan de mild ontstekingsremmende, licht bloedzuiverende en kalmerende eigenschappen die aan walstro worden toegeschreven. De coumarinen kunnen een zachte ontspanning van glad spierweefsel veroorzaken, terwijl de flavonoïden bijdragen aan antioxidatieve bescherming.

Gebruik bij paarden

Bij paarden kan walstro vooral dienen als ondersteunend kruid voor het lymfestelsel, de nierfunctie en de algemene vochthuishouding. Het kan nuttig zijn bij paarden die gevoelig zijn voor vochtophopingen, bijvoorbeeld na blessures of bij verminderde doorbloeding. Door de milde werking is het geschikt als onderdeel van een kruidenmengsel voor een voorjaars- of reinigingskuur. Vanwege de aanwezigheid van coumarinen is het raadzaam om walstro niet in zeer grote hoeveelheden of langdurig te geven, zeker niet bij paarden met een neiging tot bloedverdunningsproblemen. Het wordt meestal gedroogd en door het voer gemengd, waarbij de zachte smaak het goed geaccepteerd maakt door de meeste paarden.