Bijvoet (poeder)

Bijvoet (poeder)

Poeder van bijvoet (Artemisia vulgaris) is een robuuste, aromatische plant die in grote delen van Europa en Azië in het wild groeit, vaak langs wegen, akkers en ruige graslanden. De plant behoort tot de composietenfamilie en valt op door zijn geveerde bladeren met een grijzige onderzijde en zijn geurende bloeiwijze. Bijvoet heeft een lange geschiedenis in de volksgeneeskunde, waar het traditioneel is ingezet voor spijsverteringsklachten, menstruatieproblemen en ter bescherming tegen negatieve invloeden. De naam “bijvoet” verwijst mogelijk naar het gebruik van de plant in schoenen om vermoeide voeten te verlichten.

Bestanddelen

Bijvoet bevat een reeks bioactieve stoffen, waaronder bitterstoffen, etherische oliën (met onder andere cineol, borneol en thujon), flavonoïden, coumarines en fenolzuren. De etherische olie verleent de plant zijn karakteristieke geur en speelt een rol in de antimicrobiële en stimulerende werking. Thujon kan in hogere doseringen toxisch zijn, maar komt in de bladeren in beperkte concentraties voor. De combinatie van bitterstoffen en aromatische verbindingen ondersteunt de spijsvertering, prikkelt de eetlust en stimuleert gal- en maagsapsecretie.

Gebruik bij paarden

Bij paarden wordt bijvoet voornamelijk ingezet als spijsverteringsstimulerend kruid, bijvoorbeeld bij verminderde eetlust of traag werkende darmen. De bitterstoffen en etherische olie activeren de spijsverteringssappen en dragen bij aan een efficiëntere opname van voedingsstoffen. In lage doseringen ondersteunt bijvoet ook de leverfunctie en algemene stofwisseling. Bij langdurig gebruik of hoge doseringen is voorzichtigheid geboden vanwege de aanwezigheid van thujon. Daarom past het gebruik van bijvoet vooral in kortdurende kuurvormen of in combinatie met andere, mildere kruiden.

Er is enig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de bestanddelen van bijvoet, vooral naar de essentiële oliën zoals thujon en cineol. Deze stoffen hebben een bewezen antimicrobiële werking en worden onderzocht op hun effecten tegen parasieten en bacteriën. Echter, meer onderzoek is nodig om de specifieke effecten op paarden volledig te begrijpen.

Zámboriné Németh, É., & Thi Nguyen, H. (2020). Thujone, a widely debated volatile compound: What do we know about it? In Phytochemistry Reviews (Vol. 19, Issue 2, pp. 405–423). Springer Science and Business Media LLC. https://doi.org/10.1007/s11101-020-09671-y

Juergens, U. (2014). Anti-inflammatory Properties of the Monoterpene 1.8-cineole: Current Evidence for Co-medication in Inflammatory Airway Diseases. In Drug Research (Vol. 64, Issue 12, pp. 638–646). Georg Thieme Verlag KG. https://doi.org/10.1055/s-0034-1372609

Het gebruik van kruiden is een aanvulling op een gezonde levensstijl, geen vervanging van de reguliere gezondheidszorg. Raadpleeg een dierenarts voordat je kruiden  gebruikt bij drachtige of zogende merries, paarden die medicijnen krijgen of paarden met bekende aandoeningen. Het is namelijk mogelijk dat een specifiek kruid een bijwerking veroorzaakt of een wisselwerking heeft met met bepaalde geneesmiddelen.

Een paard zal in de natuurlijke omgeving niet zo snel bijvoet eten. Geef je paard het kruid niet voor langere tijd en zeker niet aan drachtige en zogende merries.